-
ความรื่นเริงและเบื้องหลัง ภาพที่ได้เห็นจนติดตาของนวนิยายเรื่อง “The Sun Also Rises” คือภาพการกินเลี้ยงต่อเนื่องราวกับไม่มีที่สิ้นสุดในบาร์แห่งต่างๆ ชานเมืองกรุงปารีส การดื่มสุราจนเมามายหัวราน้ำจากร้านหนึ่งต่อไปอีกร้านหนึ่ง การเกี้ยวพาราสีอย่างไม่นำพาระหว่างบุคคล…
-
เลยจุดที่จะย้อนกลับไปเริ่มต้นใหม่ เรื่องราวปั่นป่วนของชุมนุมคนเพี้ยน ในบรรยากาศแบบนิยายนักศึกษา ที่มีฉากเป็นเมืองเกียวโตที่ร้อนระอุ ทุกอย่างเริ่มต้นที่เครื่องปรับอากาศโบราณกับรีโมตคอนโทรล การถ่ายทำภาพยนตร์นักศึกษา เลยเถิดไปเป็นการผจญภัยสุดเพี้ยนข้ามกาลเวลา ชนิดที่คาดเดาไม่ถูกว่าเรื่องราวจะดำเนินต่อไปอย่างไรและจะจบลงเช่นไร ขณะที่ผมเดินกลับจากแม่น้ำคาโมะในยามอาทิตย์อัสดงไปยังหอพักชิโมกาโมะยูซุยโซ สิ่งที่รออยู่ปลายทางเป็นเหตุการณ์ที่ไม่เข้าท่าเอาเสียเลย…
-
จุดเริ่มต้นที่ผ่านมา เมื่อครั้งแรกที่ได้เจอกับ “ผม” ตอนนั้นเป็นช่วงเวลาว่างของหน้าร้อนที่ “ผม” กับ “มุสิก” นั่งดวดเบียร์พร้อมถกกันสารพัดประเด็น ทำเหมือนกับใช้เวลาที่มีอยู่อย่างเหลือเฟือไปอย่างไม่ใส่ใจนัก แต่แท้ที่จริงแล้วต่างก็กำลังขบคิดอย่างเอาเป็นเอาตาย…
-
เรื่องเล่าจากแดนไกล ถัดจากการรำพันเรื่องการไร้ความสามารถในการเขียนและความไม่สมบูรณ์แบบของวรรณกรรมในตอนเปิดเรื่องของนวนิยายเรื่องก่อนหน้าอย่าง “สดับลมขับขาน” นวนิยายเรื่อง “พินบอล, 1973” ก็เลือกที่จะเริ่มต้นด้วยการวางตัวเป็นผู้ฟัง ผู้รับฟัง ผู้แสวงหาเรื่องราวจากคำบอกเล่าของคนอื่น ทำตัวประหนึ่งเป็นครีบเตะรอสัญญาณรับลูกบอลที่ดีดออกมาจากท่อ…
-
ไม่มีงานเขียนที่ถือว่าสมบูรณ์แบบ ถึงแม้ใน “สดับลมขับขาน” จะหยิบยกคำกล่าวของนักประพันธ์นิรนามมาอ้างอิง เพื่อครุ่นคิดถึงมุมมองที่บอกว่า “ไม่มีงานเขียนใดที่ถือว่าสมบูรณ์แบบ” และเอ่ยต่อไปว่า “แต่เมื่อถึงยามที่ต้องปั้นคำลงเป็นงานเขียน ความท้อแท้สิ้นหวังไหลท่วมตัวจนมิดหัวเสมอ ความสามารถของผมมีจำกัด…
-
สู่เกาะปิดตาย นวนิยายแนวลึกลับสืบสวนสอบสวน (Mystery Fictions) เรื่องดังของญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1987 เรื่องนี้ยังเป็นนวนิยายเล่มเปิดตัวของผู้เขียน อายาสึจิ ยูกิโตะ (Ayatsuji…
-
เรื่องนั้นเป็นครั้งสุดท้าย มีบางสิ่งที่ชวนให้หวาดหวั่นตั้งแต่ “คำสารภาพ” เริ่มต้นขึ้น บางสิ่งในน้ำเสียงที่ถึงจะดูสงบราบเรียบแต่กลับแฝงความรู้สึกที่รุนแรง เข้มข้นจนอาจเรียกได้ว่าเป็นความมุ่งร้าย ความปรารถนาอันดำมืด หรือความคับแค้นที่ไร้หนทาง ถ้อยคำที่เลือกสรรฉายภาพอาการพูดจาที่พึงใจอย่างนิ่งเฉย ให้ความรู้สึกว่าเป็นเพียงอีกครั้งหนึ่งของกิจวัตรที่วนมาอีกครั้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า…
-
มนุษย์อาจดำรงอยู่ได้หากไม่ได้ยิน ไม่รับรส และไม่รับกลิ่น หมายความว่าเราจะไม่มีความคิดใดๆ เกี่ยวกับ เสียง รสชาติ และกลิ่น ดังนั้น หากเรามีอวัยวะน้อยลงสักหน่อย…
-
แปลจากภาษาฝรั่งเศสโดย เลิศลักษณา ยอดอาวุธ ถ่ายทอดเรื่องราวของจิตใจที่เรียบง่ายด้วยถ้อยคำที่เที่ยงตรงดูจะเป็นแก่นสารกลวิธีการประพันธ์ของกุสตาฟ โฟลแบรต์ในผลงานขนาดสั้นเรื่อง หัวใจบริสุทธิ์ หรือ A Simple Heart…
-
โฉมหน้าของคำสัญญา ปุนปุนที่เจอกับไอโกะจังอีกครั้งเป็นปุนปุนที่สวมอีกบุคลิกอยู่ เรียกได้ว่าเสแสร้งเล่นเป็นอีกคนอยู่อย่างที่เห็นที่ได้จากบทพูดที่เน้นทำให้ตัวเองดูดี แต่ขณะที่โกหกอีกฝ่ายอยู่นั้น ปุนปุนกลับรู้สึกขัดแย้งในใจอย่างหนักเพราะไอโกะจังที่อยู่ตรงหน้าเขานั้น เธอก็เป็นเหมือน เด็กผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่ง …ไม่สิ เธอก็เหมือนเด็กผู้หญิงงี่เง่า…